Ingezonden brief van de redactie van DorpDuivendrecht
In een afgeladen Lotgenoten was er afgelopen dinsdag 17 maart de herdenkingsbijeenkomst op het leven van Dolf van Muyden, zo plotseling overleden op 70-jarige leeftijd op 22 februari. En ook precies een maand na zijn 70e verjaardag op 17 februari.
Wat had Dolf een mooi feest in gedachten hiervoor! Natuurlijk ook in Lotgenoten. En inderdaad, alle gasten en misschien nog veel meer dan hen waren aanwezig. Alleen, en dat gaf het geheel ondanks de fijne stemming die er was een droevige rand. Dolf was er niet meer bij.
Dolf, de grote vriendelijke reus met de sprekende ogen, zoals dochter Merel hem typeerde, is niet meer. En bij het bekijken van de fotoreportage over Dolf en zijn leven viel nog wat anders op. De gulle lach was te zien op nagenoeg alle foto’s, die van Dolf op jongere leeftijd met een flinke bos haar en die van Dolf met wat minder haar zoals de Duivendrechters hem kennen. Zoals een van de sprekers het noemde, was Dolf naast alles wat hij deed, een echte levensgenieter. Wat heeft hij ook genoten tijdens reizen naar onder andere Amerika, Italië en de wintersport!
Ruim twintig jaar geleden kochten Dolf en Niek het bijzondere huis op Rijksstraatweg 216 om daar samen met dochter Merel te gaan wonen. Van nieuwe bewoner groeide Dolf uit tot de markante en authentieke persoonlijkheid zoals zoveel mensen uit ons dorp hem hebben leren kennen en vooral waarderen.
Dolf was deskundig en op vele terreinen actief. In de wereld van het basketbal en de ruitersport, bij de Vrienden van Duivendrecht, in de gemeentepolitiek en bij ‘t Vervoertje Duivendrecht. Van al deze kanten waren mensen aanwezig. Zelfs het gehele college van burgemeester en wethouders was present in Lotgenoten.
Dolf zou tekort gedaan worden als het alleen maar ging om de vele activiteiten die hij vaak belangeloos voor anderen ontplooide. De mens Dolf maakte hem bijzonder zoals hij is geweest en waarom zoveel mensen naar Lotgenoten zijn gekomen om zijn leven te herdenken. En vooral ook om Niek en Merel troost te bieden en sterkte te wensen. Wat zullen zij hem missen!
Lotgenoten, een mooiere gelegenheid om Dolf te herdenken is er niet. Recht tegenover zijn woning werd het zijn tweede huis. Op het terras bij mooi weer of aan de bar of in de “paardenstal” bij regenachtig weer. Heel veel Duivendrechters hebben het genoegen mogen smaken van Dolf een drankje te hebben gekregen. Want gul was Dolf als geen ander. En de mooie verhalen die Dolf voor ieder altijd had, zorgden voor vele aangename momenten.
Zoals zijn naaste buurvrouw Jopie Euwe het in haar toespraak noemde. “Als ik van een langere tijd in het buitenland terugkwam, voelde ik mij pas echt weer thuis als ik Dolf in zijn karakteristieke gang naar of van de Lotgenoten zag lopen”
Het was vooral ook door de goede zorgen van Sacha en Nico en medewerkers van Lotgenoten een prachtige, sfeervolle en bovenal gulle terugblik op het leven van Dolf geworden. Fijn dat er zoveel mensen zijn gekomen. Dolf zal niet worden vergeten. Zowe; de redacties van dorpduivendrecht.nl en Drechtje wensen Niek en Merel heel veel sterkte toe bij dit enorme gemis.