Het college kan natuurlijk wachten tot de rekening komt. Maar dan is er een gerede kans dat Duivendrecht hem mag betalen.
Want wat hebben we geleerd van de bomvolle bewonersavond in de Venserpolder? Dat het station blijkbaar prima integraal kan worden bekeken, zolang we maar niet te ver naar de andere kant van het station kijken.
Eerst de winstgevende delen en daarna kijken wie de vergeten rekening betaalt?
Aan de kant van Amstelvoorde en Venserpolder wordt de komende jaren flink ontwikkeld. Duizenden woningen, kantoren, bedrijven en nieuwe infrastructuur: kortom, er komen nogal wat kostendragers aan. Een buitenkansje dus om meteen ook de stationsomgeving als geheel goed aan te pakken.Maar dorp Duivendrechtse kant? Die staat vooralsnog op een ander lijstje. Ook de mogelijke fiets- en voetgangerstunnel en de verdere inrichting van de dorpszijde worden in een volgende fase opgepakt. En hoe alles straks logisch op elkaar aansluit, welke alternatieven er zijn, daar mogen we ons kennelijk later over buigen.
Dat klinkt verdacht veel als de bekende methode: eerst de winstgevende delen ontwikkelen en daarna kijken wie de vergeten rekening betaalt.
En laat dat nou precies zijn wat je bij een gebied van deze omvang níét moet doen.
De verkeersstructuur, tunnel, fiets- en looproutes, openbaar vervoer, sociale veiligheid, verlichting, groen en openbare ruimte hangen allemaal met elkaar samen. Een keuze aan de ene kant van het station heeft gevolgen voor de andere kant. Je kunt een stationsgebied nu eenmaal niet netjes in twee helften knippen en vervolgens hopen dat beide helften zelfstandig gelukkig worden.
Oproep voor integrale ontwikkeling
Daarom ligt hier ook een taak voor het college. Niet om vandaag al iedere stoeptegel aan de dorpszijde vast te leggen, maar wel om ervoor te zorgen dat het hele stationsgebied vanuit één samenhangende visie wordt ontwikkeld, zolang er nog volop wordt gepland, ontworpen en geïnvesteerd.
Want als Amstelvoorde eenmaal is gebouwd en de grote kostendragers zijn benut, kan het bestuurlijke antwoord zomaar worden: “De Duivendrechtse zijde valt buiten dit project.” En dan hebben we het begrip integrale ontwikkeling wel heel creatief toegepast.
En het mooie is: dit was niet alleen de conclusie van Drechtje. Het was ook de duidelijke uitkomst van de bomvolle zaal in de Venserpolder: kijk naar het hele stationsgebied. Niet alleen naar Amstelvoorde en Venserpolder, maar óók naar het dorp Duivendrecht. Integraal dus, voordat de belangrijkste keuzes zijn gemaakt en de rekening elders wordt neergelegd. Lees onder een samenvatting van de avond.
Wat zeg je? Op Drechtje!
